„Gdy się zatrzymasz i pomyślisz o swoim rozwoju…od czego się zaczął, czy ktoś Cię dopingował a może po prostu zainteresowałaś się jakimś warsztatem i dalej popłynęło.. to co te warsztaty ze sobą niosły? jakie informacje dały terapie ?a co najważniejsze jak Ty sobie z tym poradziłaś. 

Łapałam się różnych kursów i warsztatów czułam że chcę zrozumieć lepiej świat i jak ja się mam w nim. 

Ciało w pewnym momencie zareagowało lękiem i z nim szukałam swojego miejsca w terapii z psychologiem. 

Kontakt z terapeutą odkrywał elementy fikcyjnego świata, dawał inne spojrzenie ale w moim przypadku za każda informacje która poszerzała moje spojrzenie czułam do siebie gniew ze mogłam to wcześniej zmienić lub ze wina jest moja.

Czułam strach. Czułam zdradę ze coś odrywam. Czułam złość. 

W tych emocjach zaczęłam siebie karać za przeszłość. 

W ważną podróż każdy z nas decyduje co dla niego jest najważniejsze żeby zabrać.

Rozwój jest taką drogą i warto się na nią dobrze spakować. 

Z pewnością spakowałabym ten tryptyk ze sobą. 

Bo nie trudność informacji a umiejetność  ich przyjęcia czyni nas gotowymi do drogi. 

Dar wybaczania nauczył mnie odpuszczać, nie dźwigać kamieni przeszłości, dar przeprosin daje mi poczucie bardziej odpowiedzialnej, daru błogosławienia się uczę. 

Czy dołączysz tu na chwilę czy będziesz iść dłużej pozwól sobie aby twoja droga była łagodniejsza i stabilna.”